Het is afhankelijk van de duur van de afhandeling en het standpunt van de VNG over de benodigde voorbereidingstijd of invoering per 1 januari 2013 nog mogelijk is. De volledige tekst is te vinden op de website van de overheid. We houden u op de hoogte van de ontwikkelingen rondom het wetsvoorstel en de VGN-lobby.

De wetswijziging is nodig om de gemeentelijke taken uit te breiden met begeleiding voor personen zonder verblijfsindicatie en kortdurend verblijf ten behoeve van personen die zijn aangewezen op permanent toezicht. Hierbij wordt gekeken vanuit het perspectief van maatschappelijke participatie. Begeleiding en kortdurend verblijf worden dan ook niet als aanspraak in de Wmo opgenomen. Het gaat om het te bereiken resultaat van begeleiding en kortdurend verblijf. 

Begeleiding
Om de te bereiken resultaten van begeleiding in de Wmo op te kunnen nemen, wordt de compensatieplicht uitgebreid. Hiervoor wordt toegevoegd;  het treffen van voorzieningen om een burger in staat te stellen om dagelijkse levensverrichtingen uit te voeren en het persoonlijk leven te structureren en daarover regie te voeren.
De gemeente kan zelf bepalen hoe zij hier invulling aangeven, waarbij integraal maatwerk wordt beoogd, Dit betekent ook dat de uniforme indicatiestelling verdwijnt.

Vervoer van en naar begeleiding
In de Wmo wordt geregeld dat als een burger op grond van de Wmo begeleiding buitenshuis ontvangt en niet voldoende zelfredzaam is om zelfstandig van vervoer gebruik te maken, vervoer naar de begeleiding (binnen of buiten de gemeentegrenzen) deel uitmaakt van de te bieden begeleiding. Indien aan het criterium van gebrek aan zelfredzaamheid wordt voldaan, is er sprake van een aanspraak op vervoer.

Ondersteuning van de mantelzorger
Het te bereiken resultaat van kortdurend verblijf is het ontlasten van de mantelzorger die belast is met permanent toezicht. Dit resultaat wordt in de compensatieplicht opgenomen. Hierdoor kan de gemeente ook andere voorzieningen treffen dan kortdurend verblijf. Met permanent toezicht wordt bedoeld dat er sprake is van voortdurend en bovengebruikelijk toezicht. In de memorie van toelichting worden hiervan verschillende voorbeelden gegeven.

Pgb
Verder wordt de plicht voor gemeenten om burgers keuze te geven voor een persoonsgebonden budget geschrapt. Zij mogen dit zelf bepalen. Alleen als er in natura in redelijkheid geen toereikende compensatie voorhanden is, moet een PGB worden aangeboden.

Kwaliteit en toezicht
In het wetsvoorstel wordt de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor een goede en cliëntgerichte maatschappelijke ondersteuning verder versterkt en de kwaliteitszorg wettelijk verankerd. De verplichtingen die nog staan in de Kwaliteitswet worden voor de onderdelen van de Wmo geschrapt. De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) blijft alleen verantwoordelijk voor het toezicht op de wijze waarop de gemeenten hun kwaliteitstoezicht uitvoeren (systeemtoezicht).
Daarnaast worden de gemeenten verplicht om cliënttevredenheidsonderzoeken te houden en de resultaten daarvan te publiceren. Er komt een ministeriele regeling die voorschrijft hoe dit onderzoek wordt afgenomen.

Werkgeversschap
De bepaling in de Wmo die regelt dat de aanbieder aan wie de opdracht is gegund voor het verlenen van huishoudelijke verzorging met de aanbieders die die zorg voorheen boden in overleg gaat, wordt uitgebreid naar extramurale begeleiding.

Specifieke groepen
Er worden geen uitzonderingen gemaakt voor de specifieke groepen die onder andere door de VGN zijn aangedragen. Wel wordt in samenspraak met de betrokkenen gekeken of er specifiek aandacht besteed moet worden bij de signalering van de ondersteuningsbehoefte, de inkoop en de coördinatie en regie op de ondersteuning.

Financiering
De financiering wordt geregeld via een decentralisatie-uitkering aan de gemeenten. Dit wordt in de eerste jaren nog jaarlijks gemonitord.  De verdeling van de middelen over de gemeenten wordt in mei 2012 bekend gemaakt.

Administratieve lasten
Er worden geen informatieverplichtingen omtrent registratie en verantwoording opgesteld binnen de Wmo voor aanbieders. Dit betekent dat elke gemeente vrijheid heeft om dit zelf te bepalen. Wel worden de gemeenten gestimuleerd de lasten voor zichzelf en voor derden zoveel mogelijk te beperken.