Naar hoofdmenuNaar hoofdinhoud

HomeThema'sArbeidsmarktArbeidsmarktbeleid en -onderzoek

Het toeval een zetje geven

Waarom gaat iemand in de gehandicaptenzorg werken?  Toeval lijkt een belangrijke rol te spelen. Dit bleek tijdens een werkbezoek dat ik met Tweede Kamerlid Sophie Hermans (VVD) bracht aan ASVZ.  We werden ontvangen en rondgeleid door jongens die in het uitgaansleven hoge ogen zouden gooien. Goed geklede, stoere jongens, maar bovenal betrokken en deskundig.

Gegrepen
In het gesprek kwam aan bod hoe zij in de gehandicaptenzorg terecht waren gekomen. Danny vertelde dat toen zijn relatie uitging, hij verlegen zat om een baantje. Zijn oom regelde dat voor hem in de gehandicaptenzorg. Met zijn communicatie-achtergrond had hij daar zelf nooit aan gedacht. Hij begon en raakte gegrepen door het werk. Nu werkt hij als persoonlijk begeleider van jongeren met beperkingen en gedragsproblemen. Hij is gestart met de hbo-opleiding pedagogiek, om zich verder te kwalificeren. Zijn doel: meer verantwoordelijkheid maar wel met het directe contact met de jongeren.

Voorvechter
Op een andere locatie ontmoetten we Mandy. Zij werkt met mensen met meervoudige beperkingen die dementeren. Intensieve zorg, een vorm van verpleegzorg voor mensen met beperkingen. In de woonkamer wordt geknuffeld met een cliënt, en gebladerd door een boek. Het is duidelijk dat de zorg intensief is. Ze heeft niet voor deze sector gekozen. Toen ze voor haar opleiding een stage moest lopen en ze hoorde dat het de gehandicaptenzorg werd, wilde ze in staking gaan. Nee  dat was toch echt niet wat ze wilde. Maar ze begon toch, en nu wil ze niet anders meer.  Nu is ze voorvechter van een pilot waarbij meer met stagiaires wordt gewerkt.

Vakantiebaantje
Ook Hanneke Kooiman, manager zorgondersteuning en zo’n dertig jaar werkzaam in de gehandicaptenzorg, gaf aan dat ze via een vakantiebaantje in de zorg terecht kwam. Zo geldt dat voor velen in de sector.

Bingo
Het meeste indruk maakt het gesprek dat ik met Matthijs had. Hij heeft de afgelopen tien jaar veel overwonnen. Van zijn angst voor mensen is niet te merken. Hij praat honderduit, over zijn laswerkzaamheden. Hij heeft geleerd te lassen en maakt nu korven voor de verkoop. Maar zijn ambitie ligt daar niet. Hij wil het liefst met bejaarden werken, bijvoorbeeld iets met de bingo, of voor de gezelligheid, of om klusjes te doen. Hij liep laatst in het winkelcentrum en toen zei hij hallo tegen een oude man. Hij kreeg een glimlach terug! Mooi vindt hij dat.  Het zou mooi zijn als Mathijs de kans krijgt zich hiervoor in te zetten, eerst via vrijwilligerswerk. Maar zou hij ook niet een stage kunnen lopen?

Stagiaires
De keuze voor de gehandicaptenzorg is misschien niet voor de hand liggend. Maar als je eenmaal er mee in aanraking komt, laat het je niet meer los. Dus wij zorgorganisaties moeten de deuren wagenwijd open zetten voor stagiaires. En behalve studenten, zou je ook via loopbaanstages mensen ervaring kunnen laten opdoen met het werken in de gehandicaptenzorg. Als het gaat om arbeidsmarktvraagstukken moeten we het niet van de campagnes  hebben, we moeten zorgen dat jongeren en werkenden in contact komen met deze geweldige sector.

Icon TwitterLinkedIn IconIcon FacebookIcon Mail