Naar hoofdmenuNaar hoofdinhoud

HomeThema'sArbeidsmarktArbeidsmarktcommunicatie

Te paard

Stijn Rademaker

24 jul 2019

Daar staat hij, het hoofd omlaag, lange manen voor zijn ogen. Het maakt hem niet uit wie er op zijn rug komt zitten. Hij is goed te vertrouwen en doet braaf zijn werk. Zijn naam is Amaretto, een ruin van 28 jaar.

afbeeldingen

Afbeelding 1 van 1

Naast Amaretto staat een trapje, een handig opstapje om op zijn rug te kunnen klimmen. Veel van zijn berijders lukt dit niet zelfstandig. Dat is ook best lastig, helemaal als je een beperking hebt.

Vandaag breng ik Marieke naar de specialistische manege Stap 4 Stap. Marieke heeft epilepsie en is behoorlijk autistisch. Ze praat nauwelijks en haar motoriek is verre van soepel. Judith Akkerman, eigenaar en deskundig begeleidster van de manege, helpt haar op een liefdevolle manier. Voor de veiligheid moet eerst de rijcap op. Dan tilt ze een been van Marieke over de rug van het paard en trekt haar vervolgens in een vloeiende beweging in het zadel. “Hou je goed vast aan de beugel Marieke, we willen geen ongelukken,” zegt ze.

Lief karakter

Marieke en Amaretto zijn even oud. Ze hebben allebei ook een lief karakter. Maar daar houdt de vergelijking op. Amaretto is een mak paard, Marieke een pittige dame. Met haar werken vergt veel van de groepsleiding. Op de dagbesteding heeft ze 1 op 1 begeleiding in een aparte ruimte los van de groep. Een minimum aan prikkels kan al snel te veel voor haar zijn. Als Marieke het moeilijk heeft trekt ze haar kleding los of bijt erin. In een onbewaakt ogenblik kan ze zelfs haar tanden in de begeleiding zetten. Ze doet dit niet met opzet maar uit onmacht. Ze heeft immers geen woorden om zich te uiten. Het is soms gissen wat er mis is als het mis is.

Het komt helaas met enige regelmaat voor dat ze zichzelf op deze manier in de weg zit. Het is elke keer weer een uitdaging om haar onrust te kanaliseren en haar kleren te fatsoeneren. Een rustig plekje met een kamerscherm en een dekentje om haar blote benen wat te bedekken bieden dan uitkomst. En als ik dan zo naast haar zit en haar blik probeert te vangen kijkt ze met haar mysterieuze bruine ogen vaak langs, over of dwars door me heen. Maar wanneer onze blikken elkaar toch een keer kruisen en ik even het gevoel heb dat we elkaar écht aankijken vraag ik me wel eens af, “Marieke wat gaat er toch in je om?"

Therapeutisch 

Ook vandaag was het op de groep niet makkelijk voor haar. Maar zo onrustig als ze de hele ochtend is geweest zo relaxed zit Marieke nu hoog te paard. “Het contact en de aanraking met zo’n machtig maar zachtaardig paard werkt op de één of andere manier therapeutisch,” zegt begeleidster Judith. “Bij veel mensen die hier komen zie je de spanning verdwijnen.” In een langzame tred leidt Judith Amaretto de stal uit mee naar buiten. Stap voor stap, lopen ze door de prachtige groene omgeving. Het is bijzonder om getuige te zijn van dit wekelijkse uitje. Ik maak foto’s van de ontmoeting tussen Amaretto en Marieke. En dan zie ik door de zoeker van mijn camera heen Marieke naar mij kijken. Een vluchtige glimlach glijdt over haar gelaat. Ik lach vanachter mijn camera terug en vergeet af te drukken. Geeft niet, de foto zit in mijn hoofd.

Stijn Rademaker is fotograaf en tekstschrijver. Daarnaast werkt hij als flexwerker in de gehandicaptenzorg bij Amerpoort. Over zijn ervaringen schrijft hij regelmatig een blog.

Icon TwitterLinkedIn IconIcon FacebookIcon Mail