Complexe zorg: kwaliteit altijd een uitdagend onderwerp
Als er één domein is binnen de gehandicaptenzorg waar kwaliteit een altijd uitdagend onderwerp is, is het wel de complexe zorg. Die staat onder druk, en de VGN maakt zich al jaren hard voor betere bekostiging en betere randvoorwaarden. Afgelopen jaar is het gelukt om afspraken te maken over passende financiering voor de VG7+-zorg. En op de inhoud zijn er stappen gezet, al is er óók nog werk aan de winkel. Senior beleidsadviseur Jessica Hendriks vertelt over dat laatste.
Inzicht en samenwerking
‘Met ZN, VWS en Ieder(in) werken we hard om uiterlijk in 2026 te komen tot concrete resultaten op twee sporen. We willen onnodig geëscaleerde complexe zorgvragen voorkomen, en we willen complexe zorgvragen beter kunnen beantwoorden. Daar is een aantal zaken voor nodig. In de eerste plaats beter inzicht in het aantal wachtenden, en in de tweede plaats een betere samenwerking tussen de gehandicaptenzorg en de geestelijke gezondheidszorg. En tot slot moet er een beter overzicht komen van lopende projecten en initiatieven. Met die laatste twee thema’s hebben we ons in het bijzonder bezig gehouden afgelopen jaar.’
Snijvlak van sectoren
‘Veel complexe problematiek zit op het snijvlak van gehandicaptenzorg en ggz. Dat zijn nu vaak nog twee verschillende werelden. In de gehandicaptenzorg hebben we weinig expertise over psychische problemen, en in de ggz is er weinig expertise over bijvoorbeeld mensen met een lager IQ. Bovendien zijn er verschillen in culturen, systemen en wet- en regelgeving die een goede samenwerking lastig maken. Waar het wel goed gaat, hangt dat aan specifieke mensen, en dat is niet altijd door te vertalen naar andere situaties. Vandaar dat we onderzoek hebben laten doen naar hoe we samenwerking kunnen verbeteren. De resultaten verwachten we in januari.’
Toekomstbestendig maken
‘Ook bínnen onze sector hebben we gekeken wat er beter kan. We zien bijvoorbeeld dat in de complexe zorg veel wordt gedaan om de branche toekomstbestendiger te maken. Denk aan andere manieren van werving, aan scholing, aan zorgprogramma’s, aan landelijke en regionale samenwerking. Punt is dat daar geen overzicht van is. Daarom hebben we gewerkt aan een beeld: wie werkt waaraan, waarom, wat levert dat op? Die inzichten willen we natuurlijk delen. Komend jaar hopen we de eerste resultaten te kunnen publiceren.’
