Winnaar Impactmaker Leven=Meedoen Awards: Goud voor Peloton ‘d Or

‘Ieder mens verdient de kans om talenten te ontdekken en succes te boeken’, zegt Ben Van Broeckhoven. Hij is directeur van Stevig; een behandelcentrum voor mensen met een licht verstandelijke beperking, psychiatrische problematiek en gedragsproblemen. Op donderdag 22 oktober werd hij tijdens de Markante Avond door de VGN uitgeroepen tot Impactmaker van het Jaar. Volgens de jury is hij continu op zoek naar nieuwe manieren om mensen weer vertrouwen en perspectief te bieden, en stelt hij ze in staat betekenisvolle ervaringen op te doen.

Een gelijkwaardig peloton

In Peloton d’Or verleggen cliënten en medewerkers samen hun grenzen en gaan ze gezamenlijk uitdagingen aan. Op 11 september jl. fietsten ze de zware ‘Lus 1’ van de Amstel Gold Race. Lus 1 is 80 kilometer lang en begint op de Cauberg in Valkenburg. ‘Tevens de steilste helling op die dag’, vertelt Van Broeckhoven. ‘Veertien cliënten gingen de uitdaging aan, samen met evenzoveel medewerkers en betrokken vrijwilligers. Ook iemand van het zorgkantoor en onze accountant fietsten mee. Iedereen maakt deel uit van hetzelfde peloton. Niet de functie, achtergrond of beperking telt, maar de mens.’ Daarom staan er ook geen nummers op de t-shirtjes, maar de naam van de deelnemer.

Zelfvertrouwen

Primair was de fietstocht bedoeld om cliënten de ervaring mee te geven van samen een prestatie leveren, doorzettingsvermogen op te bouwen en succes te boeken. Van Broeckhoven: ‘Onze cliënten hebben pech gehad in het leven en veel moeilijke dingen meegemaakt. Een positieve ervaring sterkt hun zelfvertrouwen. Voor iemand die in staat is de Cauberg op te fietsen, wordt bijvoorbeeld de stap naar begeleid zelfstandig wonen misschien iets minder groot.’

De rollen omgekeerd

Tegelijkertijd leren medewerkers tijdens zo’n evenement hun cliënten kennen vanuit een ander perspectief. Van Broeckhoven: ‘Een van de medewerkers in de ploeg is zestig. Zij had het erg zwaar tijdens de rit. De cliënten en andere ploeggenoten wachtten op haar en spraken haar moed in. Ze sleurden haar door de lastigste momenten. De rollen waren omgekeerd.’

Support vanuit de berm

Van Broeckhoven zelf reed met een supportploeg in een auto voor de troepen uit, claxonneerde veelvuldig en moedigde door de open raampjes de fietsers aan. Hij vertelt: ‘We hadden een busje gehuurd om tijdens de route flesjes water, bananen en crackers uit te delen. In de berm stonden groepjes collega’s, medecliënten, vrienden, familie en bekenden te applaudisseren en te joelen: “Je kunt het! Goed bezig!”. Op die momenten zie je de renners opfleuren.’

Aandacht voor de ontmoeting

De rit duurde zo’n vijf uur, met af en toe een pauze en één lange lunchpauze. Daar kregen de wielrenners goed te eten en veel mentale aandacht. Van Broeckhoven: ‘Bij zo’n evenement is de ontmoeting heel belangrijk. Er werd uitgebreid met cliënten gesproken: hoe gaat het en hoe zit je erbij? Deelnemers waren niet cliënt, maar een teamgenoot die een prestatie levert.’

Intensief trainingsschema

De wekenlange training vooraf hoort ook bij het proces. Van Broeckhoven: ‘We trainden in heuvelachtig gebied van Limburg, Nijmegen en Arnhem. Cliënten ervaren dan hoe het voelt als je een inzinking hebt en er door je maten bovenop geholpen wordt. Maar de training gaat ook over verbinding in het team. Het samen leuk hebben, samen presteren, elkaar steunen, en afstappen voor koffie met een stuk appeltaart. En oprecht naar elkaar luisteren. Want we zijn allemaal mensen met goede en minder goede dagen. Dat geldt voor iedereen, wie je ook bent.’

Hoge pieken van emoties

Zo’n prestigieus gebeuren gaat gepaard met veel prikkels en hoge pieken van emoties. Dat kan té overweldigend zijn. Van Broeckhoven: ‘Een van onze cliënten gaf tijdens de inhuldiging aan dat het niet meer ging. Zijn begeleider heeft hem geprezen: “Goed dat je je grenzen aangeeft.” Hij heeft ervoor gezorgd dat de cliënt voortijdig naar huis kon.’

Medailles

Van Broeckhoven reikte aan het eind van de middag aan iedereen een medaille uit. Dat deed hij officieel en met een warme toespraak. ‘Ik heb verteld dat ik het lef niet had om mee te fietsen’, zegt hij, ‘en dat de fietsers bij mij groot respect afdwingen.’

Peleton d’Or is bij Stevig onderdeel van de behandeling. Voor volgend jaar staat de beklimming van de Mont Ventoux op programma. Van Broeckhoven: ‘Mensen zien groeien is het mooiste wat er is. Daar kan ik echt van genieten.’

Pluim voor het peloton

Het raakt hem dat hij de eretitel Impactmaker van het Jaar mag dragen. ‘Je doet het om anderen en betekenisvol leven te laten leiden’, zegt hij. ‘Via de prijs is er aandacht voor het goede in onze cliënten. Bovendien geeft het aan dat onze ideeën ertoe doen. Wij koersen daarop verder, ook met kleinschalige fietsprojecten in de buurt voor cliënten die graag dicht bij huis blijven.’ Hij vindt de prijs vooral een pluim voor het peloton: ‘Zij reageerden reuze enthousiast. Een van hen appte mij: Op naar de top!’