Artikelen

Dennis Bannink (42) is heel sportief. Hij maakt graag wandelingen, doet mee met het televisieprogramma Nederland in beweging en zit regelmatig op de hometrainer. Het allerleukst om te doen vindt hij sporten met de X-Wall die in de gymzaal van woonzorgpark Groot Schuylenburg van ‘s Heeren Loo in Apeldoorn hangt.

Op 23 november jl. heeft de NZa op uitnodiging van VGN, de Nederlandse GGZ en Valente een webinar gegeven over het Wlz-kostenonderzoek voor de gehandicaptenzorg en de geestelijke gezondheidszorg. Heeft u dit webinar gemist of wilt u het nog een keer terugkijken? Dan kunt u de opname vinden op Youtube.

Trots, want onlangs verscheen Diagnosis and Management of Cornelia de Lange Syndrome: First International Consensus Statement in Nature Review Genetics. Een state of the art opgesteld door gedragswetenschappers en dokters samen met de internationale patiëntenvereniging. Een opmaat voor verdere ontwikkelingen.

Deze dialoog werd ontwikkeld voor de voorstelling Bruiloft van Theatergroep Eenhoorn in Hoorn en Alkmaar, een onderdeel van Esdégé-Reigersdaal. Voor de acteurs, die beiden het syndroom van Down hebben, was deze scène over het verlangen naar zwangerschap en lekkernij het hoogtepunt van de voorstelling. Theatermakers Anke Purmer en Cara Stolp ontleenden er de titel aan van hun handboek voor het maken van theater met mensen met een verstandelijke beperking: Zure Bommen & bonbons.

In de bundel De verhuizing van de verzorgingsstaat beschrijven de auteurs de hiaten tussen wat in overheidsbeleidsdocumenten over de grote decentralisaties in het sociale domein wordt beoogd (meer ‘nabijheid’ en een groter inzet van ‘informele zorg’) en wat er in hun zes onderzoeksettingen gebeurde.  Voordat de empirische gegevens - voor een belangrijk deel opgehaald bij keukentafelgesprekken - aan bod komen, worden zes theoretische ‘zoeklichten’ geïntroduceerd, waarmee die gegevens worden beschenen en geïnterpreteerd. Het veruit meest gebruikte zoeklicht is het concept ‘huiselijke logica’, van de Franse sociologen Boltanski en Thévenot. Met behulp van dit concept nemen de auteurs de beleidsbeloften van een nabijer komende overheid stevig onder vuur.

Wat vinden mensen met epilepsie, waaronder veel mensen met een verstandelijke beperking, belangrijk in hun ondersteuning? Onderzoek hiernaar leidde tot twaalf gewetensvragen aan hulpverleners, ook van mensen zonder epilepsie. ‘Ben je als ondersteuner zelf voldoende fit?’

De persoonlijke stijl van begeleiders van mensen met moeilijk verstaanbaar gedrag heeft veel invloed op hun interactie. Daarom leert de training Begeleiders in Beeld hen veel over zichzelf. Dat kan confronterend zijn, maar vooral verhelderend. ‘Ik ben expressief, dat is niet altijd een pré.’

Hij heeft veel bewondering voor de gehandicaptenzorg, maar wil toch werken aan verbeteringen. De toegankelijkheid voor mensen complexe zorgvragen moet beter, er moet meer aandacht komen voor ouders van kinderen met beperkingen, en begeleiders moeten minder met papier bezig zijn. ‘Ik wil het verschil maken in het leven van mensen.’