Artikelen

De VPRO-serie '100 dagen in de gehandicaptenzorg' is opgenomen op een locatie voor mensen met een zeer intensieve zorgvraag. Bestuurder Ageeth Ouwehand van ’s Heeren Loo zette de deuren wijd open. ‘Ze brengen het echte verhaal, in al zijn facetten.’

'Onbenutte talenten staan te springen om van betekenis te zijn', stelt Sofie Sergeant. 'We moeten weg van het zieligheidsdiscours en iemand met een handicap gaan zien als een persoon met kwaliteiten en potentie.'

Het is tijd om de handschoen op te nemen en een vuist te maken voor de emancipatie van mensen met een beperking, vindt Sylvana Simons. ‘Elke emancipatoire groep heeft een Malcolm X nodig.’

Eerst werken, dan leren. Het klinkt simpel, maar het effect is groot. In Amsterdam laten Cordaan en Sociaal Werkkoepel zien dat mensen met een licht verstandelijke beperking niet hoeven te wachten tot ze ‘klaar’ zijn voor een baan. Door hen direct te plaatsen bij een werkgever met de Amerikaanse IPS-methode (Individuele Plaatsing en Steun) groeit het vertrouwen, de motivatie en de kans op duurzaam werk. Met zichtbaar resultaat.

Niet elke gemeente heeft een inclusieve speelplek. Dat betekent dat ruim een op de drie kinderen met een beperking nooit bij een speelplek in de buurt komt, omdat die ontoegankelijk is. Dat moet snel veranderen, vindt Stichting het Gehandicapte Kind. De gemeente Almelo pakt het ambitieus aan.

Hoe krijgen kwetsbare mensen de nodige hulp, terwijl er minder geld en personeel voor zorg is? Hoe kunnen mensen met een beperking meer en volwaardig meedoen in de samenleving, als die helaas veel onnodige hobbels opwerpt? Twee deskundigen geven hun visie: Karen van Oudenhoven, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, en Daan de Kort, tweede kamerlid voor de VVD.

In 2025 stond de gehandicaptenzorg letterlijk in de etalage. Zichtbaarheid werd de rode draad van een jaar vol beweging. Het jaar kende mooie en hoopvolle momenten, maar het schuurde ook en deed pijn. Voor 2026 ligt de opdracht helder voor ogen: de verhalen uit de gehandicaptenzorg blijven vertellen. Wat gezien wordt, telt mee, en wat onzichtbaar blijft, daar is makkelijker op te bezuinigen.

Wanneer het geld op is, of er breekt een oorlog uit, zullen mensen met een beperking het slachtoffer zijn. De samenleving kent deze mensen nu nauwelijks waarde toe, en in zo’n situatie zijn ze prima misbaar – is de angst van Aaltje van Zweden. Ze pleit daarom voor radicaal samenleven, en een erkenning van hun talenten en vaardigheden. ‘Mensen met een beperking zijn van ons allemaal.’