Artikelen

In elke editie van Markant gooit Theo van Uum, directeur van de VGN, een spreekwoordelijke steen in de vijver. Hij deelt wat hem als directeur van de VGN raakt, dwarszit of fascineert. Als uitnodiging tot gesprek. In de eerste editie van Markant 2026 stelt hij dat 'de lat voor ons als collectief flink omhoog moet'.

Inmiddels is er een nieuwe regering aan de slag die zichzelf presenteert als een ploeg die de problemen in de samenleving fundamenteel wil aanpakken. Maar gaan ze ook werkelijk iets doen aan het postcode denken in de zorg? Blijven we moeilijk doen over iemand die in een ander dorp werkt dan waar hij woont, vraagt Boris van der Ham, voorzitter van de VGN zich in onderstaande column af.

‘Zorg is zorg dacht ik, en ik ging er naïef van uit dat dat overal in Nederland hetzelfde was. Maar dat is niet altijd het geval. De plek waar je woont bepaalt hoeveel ondersteuning je krijgt’, schrijft Aaltje van Zweden, moeder van een zoon met een verstandelijke beperking in onderstaande blog. Dus ja, ze gaat naar de stembus. ‘Voor lokaal beleid dat eerlijker en vooral menselijker is.’

Een taalontwikkelingsstoornis (TOS) is een veelvoorkomende, maar vaak nog onopgemerkte aandoening die grote invloed heeft op leren, gedrag en meedoen. In deze blog vertellen ervaringsdeskundige ouder TOS Heleen Gorter, onderzoeker Lidy Smit (Kentalis) en VGN beleidsmedewerker Jessica Hendriks waarom TOS zo gemakkelijk wordt verward met andere problematiek, en wat professionals in de gehandicaptenzorg kunnen doen om taalproblemen zorgvuldiger te onderzoeken.

'Ik raak hier echt gefrustreerd van!' En die frustratie was duidelijk hoorbaar in de stem van Wieke Paulusma (D66). Zij verwoordde tijdens het commissiedebat over de Wlz exact wat meerdere aanwezige Kamerleden voelden. Frustratie over het feit dat staatssecretaris Maeijer meermaals geen antwoord kon geven op vragen en doorverwees naar andere bewindspersonen. Ook Harmen Krul (CDA) en Sarah Dobbe (SP) stoorden zich aan het verwijzen naar een andere minister. Harry Bevers (VVD) verzuchtte dat er toch enige politieke sensitiviteit van het kabinet verwacht mag worden. Deze frustratie voel ik ook.

Boris van der Ham bezoekt regelmatig een vriend die al 25 jaar in een gesloten zorginstelling woont. Toen ze samen schnitzel gingen eten bij een restaurant om de hoek, aan een gewone tafel, in een gewone omgeving, ontstond een meningsverschil. 'Ik besefte me dat ik in die 25 jaar nog nooit zoiets met hem had meegemaakt. De setting liet dat gewoon niet toe', schrijft hij in onderstaande blog. 'Voor het eerst in jaren was er weer een gelegenheid voor dit onderdeel van een normale vriendschap.'

Het terugdringen van schijnzelfstandigheid is ook in de gehandicaptenzorg een zware opgave, die de sector er niet van weerhoudt om hard te werken om dit verschijnsel het hoofd te bieden. Want iedereen wil vanaf 1 januari 2025 één lijn en een eerlijk speelveld op de werkvloer. Zodat de schijnzelfstandige niet langer moeiteloos kan shoppen. Lukt het niet op het ene adres om een klus binnen te slepen, dan wel op een ander adres.

In het hoofdlijnenakkoord van de regering is er nagenoeg geen aandacht voor de gehandicaptenzorg. Komt dit voort uit tevredenheid over onze sector, vraagt Boris van der Ham zich af. 'Het lijkt meer te maken te hebben met een gebrek aan kennis en wellicht ook een zekere onverschilligheid', schrijft hij in onderstaande blog.