Artikelen

‘Begin bij het leven, bouw aan relaties en organiseer de zorg daaromheen', dat zegt Stephanie van Witzenburg, moeder van Anna, na het lezen van de breedgedragen Visie 2035. 'Ik wil niet dat de zorg het leven overneemt. Zorg moet mogelijk maken dat iemand kan wonen, zich ontwikkelen, relaties heeft en onderdeel is van een gemeenschap. Het gaat om de mens en het leven dat die wil leiden.'

Als kind klom Paula Klaarholz (74) in de dakgoot en moesten haar vader en de brandweer haar eruit halen. Ruim zestig jaar later droomt ze nog steeds van avontuur: een vakantie in Spanje, om te zwemmen en te zonnen. Dat is haar allerliefste wens. Maar nu ze niet meer zelfstandig woont, lijkt dat niet meer mogelijk.

Daar waar Visie 2035 oproept om systemen dienstbaar te maken aan mensen, laat Trajectum zien hoe dat eruit kan zien in een gedwongen context zoals een forensische setting. Door cliënten te betrekken bij keuzes, nieuwe rollen te creëren in bijvoorbeeld groenvoorziening en horeca en leidinggevenden te scholen in ‘fouten mogen maken’, beweegt het vak mee met de toekomst. Zo groeit de kwaliteit van leven van cliënten én wordt het vak duurzamer voor de mensen die erin werken.

Koen is 29 jaar, heeft een ernstig verstandelijk beperking en is autistisch. Zijn moeder Esther ziet hoe haar zoon opbloeit als vertrouwde begeleiders om hem heen zijn en hem veiligheid bieden. Maar ook hoe snel het misgaat als die vertrouwde gezichten verdwijnen.

Voor begeleider Judith Rolf (45) van zorgaanbieder Gemiva leveren de bijzondere dagactiviteiten die zij in Leiden coördineert veel fijne momenten op, maar sommige ervaringen doen ook nog pijn. Op de prachtig verbouwde voormalige Meelfabriek, een cadeauwinkel van waaruit het mogelijk is stage te lopen bij diverse ondernemers, ontwikkelen mensen met een beperking zich sterk. Maar de betrokkenheid van werkgevers kan nog veel beter… 'Ondernemers, kom op! Werk inclusief!'