Artikelen

Stel je gaat vandaag met een groep naar Rome. Deze groep wordt direct in tweeën gesplitst. Eén groep moet bij ieder pompstation de weg vragen aan een persoon gekleed in het paars en de andere groep moet paarse pijlen volgen om de route te kunnen vervolgen. Wie voelt zich het meest afhankelijk?

Onderzoeker Femmianne Bredewold komt op instellingsterreinen waar de gezamenlijkheid vrolijk wordt gevierd. Maar ook waar dat nadrukkelijk niet gebeurt, want hier leeft men ‘zo normaal mogelijk’. Wat heeft de voorkeur?

Jan Duenk, bestuurder van Abrona, neemt na 42 jaar vandaag afscheid van de zorg. Dit is de laatste column die hij schreef voor het blad Markant.

Ik ben verwant. Aan heel veel andere verwanten. Waar ik niet veel contact mee heb, maar ik zie ze wel. Als ik bijvoorbeeld in het verpleeghuis ben, waar mijn moeder verblijft. De meeste verwanten die ik daar zie, kwijten zich geruisloos van hun taak. Soms kijken we elkaar aan, in een soort verwantschap. Altijd komt daar een gelaten glimlach bij vrij. Lotgenoten die elkaar een hart onder de riem steken. Hé, je staat er niet alleen voor!

‘Arbeidsbeperking’ is eigenlijk een raar woord, bedenk ik me na mijn bezoek aan Abrona - Nudoen! in Woerden. Wij hebben immers allemaal een arbeidsbeperking. Het hangt van de taak af of je daartoe goed uitgerust bent. Zo heb ik geen groene vingers en kan ik ook niet klussen. Je mag mij in die taken rustig arbeidsbeperkt noemen. 

‘Wie is morgen mijn personeel?’, vroeg Dorien. ‘Morgen is God er voor jou’, zei haar zus. Luka Doppen is persoonlijk begeleider bij Estinea, volgt de leergang ambassadeurs voor begeleiders en praat openhartig over haar werk en alles wat ze daar tegenkomt. In deze blog schrijft Luka over de manier waarop bewoonster Dorien omging met haar naderende overlijden, en welke impact dit op haar heeft gehad.

‘Als jij bij mij komt, voelt het als kerst’, zei een man met een beperking tegen zijn seksuele dienstverlener. Zafanja Hartog, voorzitter van de Stichting Alternatieve Relatiebemiddeling (SAR), schrijft in deze blog over het belang en de mogelijkheden van seks voor mensen met een beperking. 'Zolang de overheid seksuele behoeften van mensen met een beperking niet erkent en dus hun recht op seksueel plezier negeert, blijven we hangen in definities en beperken we ons om deze vorm van zorg verder te professionaliseren'

Hoe kunnen wij meer leren van mensen met een beperking in plaats van andersom? Pien Neve schrijft elke maand een kort verhaal over haar ervaringen in de gehandicaptenzorg. Door ethische kwesties bloot te leggen geeft zij een innoverende kijk op het positioneren van de doelgroep in de maatschappij en onze eigen nederigheid in het werken met cliënten met een verstandelijke beperking.